مينويسم روز اول خيسه برگه هاي دفتر



لابلاي خاطراتم پره از گلاي پرپر



روزدومه که رفته يه روزو يه شب گذشته



باخودم ميگم مهم نيست به درک رفته که رفته



روز سومه خدايا نميشه فراموشش کرد



روشنه چراغ عشقش کاش ميشد که خاموشش کرد



روز چارمه بريدم بي تو تنها ،بي تو خسته م



باورت نميشه امروز قاب عکستم شکستم



روز پنجمه خدايا هنوزم که گريه دارم



واسه رفتن کسي که ميگه من دوست ندارم



روز شيشمه ، رسيده همه چي به فصل آخر



از تب و گرمي اشکم خيسه برگه هاي دفتر



روز شيشم،روز هفتم مي شمرم ثانيه ها رو



تا يه روزي با نگاهت بياري واسم بهارو



يه روزي مثه يه رويا توي قلبم خونه کردي



تلخه اما خوب مي دونم که ديگه برنمي گردي



منم و يه دفتر از تو پره از شعر و ترانه



خاطرات خوب ديروز لحظه هاي عاشقانه



نقش خنده هاش تو قلبم هنوزحرفاش تو گوشم هست



که ميگفت اگه بميرم تو رو من نميدم از دست



روز اول ،روز آخر عمر من بي تو گذشته



توي دفترم نوشتم بت باورم شکسته



آره اون رفته و هرگز گرمي دلم نميشه



من يه موج خسته ام، اون ديگه ساحلم نميشه



آخر راهمو با تو غرق خوشبختي مي ديدم



اما حالا بي تو تنها من به فصل غم رسيدم



مي نويسم توي دفتر روي اسمت خط کشيدم



با تو خوشبختي مي خواستم آخرش به غم رسيدم



آخر قصه همين بود برگه هاي خيس دفتر



خاطرات غم گرفته پره از گلاي پرپر